- Każda usługa, która dostaje dane osobowe, potrzebuje umowy powierzenia (DPA).
- Stripe, Cloudflare, Brevo i Fireflies mają ją w warunkach, a PostHog i hosting trzeba podpisać osobno.
- Polityka prywatności, regulamin i baner cookies muszą mówić to samo.
- Dowody trzymam poza repozytorium, z sumą SHA-256 w rejestrze.
Umowę powierzenia danych łatwo pominąć, bo u większości dostawców ukrywa się w regulaminie. Opisuję, jak na swoim sklepie i portalu połączyłem dokumenty od kancelarii z umową powierzenia każdego dostawcy, gdzie DPA działa od razu, gdzie trzeba je podpisać i jak dokumentuję dowody.
Od czego zacząłem: dokumenty od kancelarii
Nie pisałem polityki prywatności i regulaminu sam. Kupiłem kompletny pakiet dokumentów dla sklepu internetowego od kancelarii Creativa Legal: regulamin sklepu, politykę prywatności, regulamin newslettera, wzory zgód i formularz odstąpienia od umowy. Wzór daje pewność, że paragrafy mają sens prawny. Nie wie jednak, z jakich usług korzystasz.
Dlatego wzór rozszerzyłem o dokumentację umów powierzenia każdego dostawcy. Chciałem mieć pewność, że sklep i portal działają zgodnie z prawem nie tylko na papierze, ale też w panelach usług, przez które przechodzą dane klientów.
Trzy dokumenty, które muszą mówić to samo
Polityka prywatności, regulamin sklepu i baner cookies opisują ten sam sklep z trzech stron. Jeśli mówią co innego, każdy z nich traci wiarygodność.
- Polityka prywatności wymienia cele, podstawy prawne, odbiorców danych, transfery poza EOG i okresy przechowywania (art. 13 RODO).
- Regulamin sklepu opisuje umowę: co kupujesz, jak płacisz, jak odstąpić od umowy i złożyć reklamację. Zgody przy zakupie muszą odsyłać do tej samej wersji regulaminu i polityki.
- Baner cookies pyta o zgodę na narzędzia analityczne i reklamowe, zanim się uruchomią. Lista narzędzi w banerze musi pokrywać się z tabelą odbiorców w polityce.
Moja zasada: jedno źródło danych dla wszystkich trzech. U mnie to jeden plik z danymi firmy, odbiorcami, usługami i tekstami zgód, z którego buduję strony i PDF-y. Każdy dostawca, który dostaje dane osobowe, ma w polityce swój wiersz i umowę powierzenia w archiwum.
Kto jest kim: administrator, podmiot przetwarzający, współadministrator
Zanim zaczniesz zbierać umowy, ustal rolę każdego dostawcy. Od roli zależy, jaki dokument potrzebujesz.
| Kiedy | Czego potrzebuję | |
|---|---|---|
| Podmiot przetwarzający | Przetwarza dane na moje polecenie: hosting, mailing, analityka, nagrywanie spotkań | Umowa powierzenia z art. 28 RODO |
| Współadministrator | Razem ze mną decyduje o celu części przetwarzania, na przykład piksel reklamowy | Uzgodnienie z art. 26 RODO i informacja w polityce |
| Osobny administrator | Przetwarza dane na własne cele, na przykład bank, operator płatności odroczonych, urząd skarbowy | Wpis w polityce jako odbiorca, bez umowy powierzenia |
Jeden dostawca może mieć kilka ról. Stripe przetwarza płatność na moje polecenie, ale wykrywanie oszustw i obowiązki prawne (AML, KYC) prowadzi jako osobny administrator. Piksel Meta to przykład współadministrowania: Trybunał Sprawiedliwości UE w sprawie Fashion ID uznał, że właściciel strony z wtyczką Facebooka jest współadministratorem przy zbieraniu i przekazaniu danych. Więcej o rolach piszą wytyczne Europejskiej Rady Ochrony Danych 07/2020.
Co musi być w umowie powierzenia
Art. 28 ust. 3 RODO wymienia elementy, bez których umowa jest niepełna. Przy każdym DPA sprawdzam tę listę:
- przedmiot i czas przetwarzania, jego charakter i cel, rodzaj danych i kategorie osób,
- przetwarzanie tylko na udokumentowane polecenie administratora,
- poufność osób, które mają dostęp do danych,
- środki bezpieczeństwa z art. 32,
- zasady korzystania z dalszych podmiotów przetwarzających i prawo sprzeciwu,
- pomoc przy żądaniach osób (dostęp, usunięcie) i przy ocenie skutków,
- pomoc w obowiązkach z art. 32–36, w tym zgłaszanie naruszeń bez zbędnej zwłoki (zapisuję konkretny termin, jeśli jest, na przykład 48 godzin),
- usunięcie albo zwrot danych po końcu umowy,
- udostępnienie informacji i audyt.
Do tego sprawdzam transfer poza EOG: czy firma ma certyfikat Data Privacy Framework (lista Departamentu Handlu USA), czy umowa opiera się na standardowych klauzulach umownych z decyzji Komisji 2021/914.
Gdzie DPA działa od razu
Część dostawców włącza umowę powierzenia do regulaminu. Obowiązuje od założenia konta, bez podpisu. Moim zadaniem jest zapisać wersję, przeczytać najważniejsze postanowienia i zrobić zrzuty ustawień.
| Jak obowiązuje | Co zapisałem i zrzuciłem | |
|---|---|---|
| Stripe | DPA włączone do umowy usług Stripe (Stripe Services Agreement); dla kont z Polski stroną jest Stripe Payments Europe, Limited | PDF DPA z datą wersji, lista użytkowników, wymuszone 2FA, status konta |
| Cloudflare | Customer DPA włączone do umowy Self-Serve, także na planie Free; transfer: Data Privacy Framework, zapasowo SCC | PDF DPA, lista członków konta, 2FA, ustawienia strefy z API |
| Brevo | DPA jako załącznik 3 do regulaminu; serwery w UE | Profil firmy, użytkownicy, 2FA, adres odpowiedzi w szablonach |
| Fireflies | DPA włączone do regulaminu (Terms of Service), także na planie darmowym; transfer: Data Privacy Framework | Kopia podpisana przez obie strony z formularza fireflies.ai/dpa, ustawienia nagrywania i podsumowań |
| Google Analytics 4 | Warunki przetwarzania danych akceptowane w ustawieniach konta | Ekran z datą akceptacji, przechowywanie danych, wyłączone Google signals, ukrywanie parametrów adresu |
| Meta (piksel) | Warunki narzędzi biznesowych: przy pomiarze i raportach Meta przetwarza dane na moje polecenie (regulamin przetwarzania danych), przy zbieraniu i przekazaniu jest współadministratorem (dodatek z art. 26) | Ustawienia obu pikseli, osoby w portfolio, wymóg 2FA |
„Od razu” nie znaczy „bez pracy”. Przy Google Analytics trzeba kliknąć akceptację w ustawieniach konta i wypełnić kontakty. Przy Meta dodatek dla współadministratorów nakłada na Ciebie obowiązek informacyjny: w polityce podajesz, że Meta jest współadministratorem, link do zasad Meta i to, że prawa osób wobec danych przechowywanych przez Meta realizuje Meta.
Gdzie trzeba podpisać osobno
Dwie usługi wymagały osobnego kroku. Bez niego nie miałbym umowy powierzenia na piśmie.
- PostHog. DPA generuje się w aplikacji, na stronie app.posthog.com/legal (+ New, potem Data Processing Agreement). Wpisujesz dane firmy, PostHog generuje umowę ze swoim podpisem, a PandaDoc wysyła ją do podpisu. Działa na każdym planie, także darmowym.
- Hosting (u mnie SEOHOST). Regulamin hostingu nie zawierał umowy powierzenia. W panelu klienta jest kreator: wybierasz usługę, zaznaczasz kategorie danych i osób, a po akceptacji dostajesz PDF z numerem umowy i listą dalszych podmiotów przetwarzających.
Przy hostingu przeczytaj załącznik z dalszymi podmiotami. U mnie oprócz centrów danych w Polsce był tam skaner złośliwego oprogramowania z USA. Zapytałem obsługę o podstawę transferu, dostałem odpowiedź (standardowe klauzule umowne) i dopisałem tę firmę do polityki prywatności w akapicie o przekazywaniu danych do USA.
Jak dokumentuję: rejestr, zrzuty i SHA-256
Sama umowa w regulaminie dostawcy to za mało, gdy ktoś zapyta „pokaż”. Trzymam trzy warstwy dokumentacji.
- Archiwum poza repozytorium. Folder
RODO/DPA/<dostawca>/na dysku, nie w gicie, bo PDF-y zawierają podpisy, adresy i czasem adresy IP. Nazwy plików:RRRR-MM-DD_NN_dostawca_co-to-jest.pdf, na przykład2026-11-17_01_stripe_dpa-2026-09-28.pdf. - Odcisk SHA-256 każdego pliku. Liczę go jednym poleceniem i zapisuję obok nazwy pliku. Za rok wykażę, że plik w archiwum to ten sam dokument.
- Rejestr umów i rejestr czynności. W rejestrze umów (plik Markdown w repozytorium, bez skanów, podpisów i danych klientów) każdy dostawca ma tabelę: strony, wersja dokumentu, sposób zawarcia, role, transfer, dalsze podmioty, zgłaszanie naruszeń, audyt, koniec umowy, ustawienia i lista plików z SHA-256. Rejestr czynności z art. 30 RODO mówi, która czynność trafia do którego dostawcy.
# macOS
shasum -a 256 "2026-11-17_01_stripe_dpa-2026-09-28.pdf"
# Linux
sha256sum "2026-11-17_01_stripe_dpa-2026-09-28.pdf"
# Windows
Get-FileHash "2026-11-17_01_stripe_dpa-2026-09-28.pdf" -Algorithm SHA256
Na zrzucie zawsze widać adres strony, nazwę konta i stan ustawienia. Kody zapasowe do logowania dwuetapowego trzymaj w menedżerze haseł albo w zaszyfrowanym archiwum poza repozytorium, a w dokumentacji zapisuj tylko, gdzie leżą.
Audyt luk krok po kroku
Raz zebrane umowy szybko się dezaktualizują: dochodzą wtyczki, zmieniają się regulaminy, ktoś włącza nową funkcję w panelu. Audyt robię w tej kolejności.
- 01InwentarzLista usług z kodu (zewnętrzne domeny, wtyczki), skanu cookies i drogi maili.
- 02Porównanie z politykąKażdy odbiorca z inwentarza ma wiersz w polityce i w rejestrze czynności.
- 03Rola i umowaPrzy każdym: rola, dokument, wersja, dowód z SHA-256.
- 04TransferyCertyfikat DPF albo SCC, także u dalszych podmiotów.
- 05UstawieniaZrzuty ustawień, które zmieniają zakres danych, i 2FA.
- 06DecyzjeKażda luka: naprawiam albo akceptuję z uzasadnieniem i datą.
- 07PrzeglądCo pół roku listy dalszych podmiotów i wersje umów.
Najwięcej daje pierwszy krok. Polityka opisuje to, co pamiętasz, a kod pokazuje to, co naprawdę działa. U mnie inwentarz z kodu znalazł wyłączone, ale nieusunięte wtyczki, w tym Facebook for WooCommerce, która po przypadkowym włączeniu wysyłałaby dane zamówień do Meta. Usunąłem je.
Każdą lukę zapisuję jako decyzję: co jest nie tak, jak ograniczam ryzyko, kiedy wracam do tematu. Luka zaakceptowana świadomie i opisana to co innego niż luka, o której nie wiesz.
Prompt dla agenta: audyt RODO strony
Ten prompt daję agentowi kodowania (Claude Code, Codex) w repozytorium strony. Przycisk w prawym górnym rogu kopiuje cały ten wpis jako kontekst dla agenta.
Przeprowadź audyt zgodności z RODO tej strony i sklepu. Nie zmieniaj plików, tylko raportuj.
1. Zrób inwentarz usług, które dostają dane osobowe: zewnętrzne domeny w kodzie, wtyczki, skrypty po zgodzie cookies, wysyłka maili, płatności, formularze.
2. Porównaj go z tabelą odbiorców w polityce prywatności i z listą narzędzi w banerze cookies. Wypisz rozbieżności.
3. Dla każdej usługi podaj rolę (podmiot przetwarzający, współadministrator, osobny administrator), wymagany dokument (art. 28 albo art. 26 RODO) i to, czy w repozytorium jest dowód umowy z wersją i SHA-256.
4. Dla usług spoza EOG podaj podstawę transferu (Data Privacy Framework albo standardowe klauzule umowne) i źródło tej informacji.
5. Wypisz ustawienia w panelach, które trzeba sprawdzić ręcznie (przechowywanie danych, automatyczne zbieranie e-maili, użytkownicy, logowanie dwuetapowe).
6. Na końcu daj tabelę luk: luka, ryzyko, propozycja (naprawić albo zaakceptować z uzasadnieniem), priorytet.
Nie wymyślaj umów ani wersji dokumentów. Jeśli czegoś nie wiesz, napisz „do sprawdzenia w panelu”.
Co zrobić dziś, a z czym iść do prawnika
Dziś możesz: spisać usługi, które dostają dane, sprawdzić, czy każda ma umowę powierzenia, podpisać brakujące DPA (PostHog, hosting i podobne), zrobić zrzuty i policzyć SHA-256. Do prawnika warto pójść z gotową listą: części dopisane poza wzorem, nietypowe dane i transfery bez jasnej podstawy. Taka rozmowa jest krótsza i tańsza. O zasadach dla AI piszę osobno w artykule AI Act w skrócie, a jak to wygląda u mnie, pokazuje moja polityka prywatności.

